Zblizona do tundry fo~macja roslinna

Zbliżoną do tundry fo~macją roślinną są m o kra d ł a, o słabym mniej lub więcej. skarlałym zadrzewieniu i nadmiarze wilgoci względnie wody w glebie. Wreszcie h a l e wysokogórskie – rówmez bezdrzewne formacje otwarte, o zimnym klimacie spowodowanym wyniesieniem. Ten ogólny podział należy uzupełnić s a w a n n a m i podzwrotnikowymi o charakterze parkowym, two- rzącymi swego rodzaju step gorący trawiasty z cha- rakterystyczną roślinnością kserofitową krzaczastą i rozrzuconymi z rzadka drzewami (baobabami i aka- cjami); mają wyraźnie zaznaczoną sezonowość, która w przeciwieństwie do ciepłej i mroźnej pory stepów umiarkowanych, dzieli roczny cykl na dwa okresy: bujny życiem, deszczowy i ubogi – suchy. Zarówno stepy jak i sawanny w związku z niedosytem wil- gotności przechodzą w pustynię; pierwsze w pustynię umiarkowaną (Gobi) drugie – gorącą (Sahara). Lasy dzielą się na dwa główne naj rozleglejsze typy: wiecznie zielony, parny i gorący l a s rów n i k o w Y albo międzyzwrotnikowy oraz l a s y u m i ark 0- w a n e, bądź zrzucające liście w porze mroźnej, albo stale zielone, zimne lasy szpilkowe. Z tymi najważniejszymi formacjami roślinnymi związane są, jak powiedzieliśmy, określone typy zwie- rząt. Ustosunkowanie ekologiczne zwierząt do formacji jako całości, podobnie jak w stosunku do czynników środowiskowych branych oddzielnie, zaznacza się s t e- n o b i o t Y z m e m względnie eurybiotyzmem. Istnieją formy mniej lub więcej stenobiotyczne, jak np. jelenie, sarny, wiewiórki, dzięcioły żyjące w środowiskach leśnych, jak leniwce w południowoamerykańskich lasach gorących, jak bóbr – mieszkaniec lasów bag- nistych, jak susły, bobaki, cho’miki – charaktery- styczne zwierzęta stepów umiarkowanych, jak wiek- szość antylop – mieszkańców sawann afrykańskich jak wreszcie świstaki i kozice typowe dla formacji wysokogórskich, pardwa – dla mokradeł itp. [więcej w: , , ]