A oto jeszcze jeden ciekawy

A oto jeszcze jeden ciekawy przykład konkurują- cych z sobą gatunków, gdzie silniejszy „spycha” słab- szego, ale w związku z rozległością siedliska ~ obfito- ścią zasobów nie wytrzebia go całkowicie, zmuszając jedynie do zajęcia nieco innego stanowiska w życiu zespołowym. Wilk zwykły i pies stepowy czyli kujot (Canis latrans) są bliskimi konkurującymi z sobą gatunkami. Ale wilk jest silniejszy. Oba żyją obok siebie na rozległych, stepowych obszarach Stanów’ Zjednoczonych. Wilk napada zimą na bizony, a latem żywi się myszami i susłami, atakując także borsuki i swych konkurentów – psy stepowe. Te znów poza myszami i susłami zmuszone są odżywiać się także owadami, np. szarańczakami, i ulegają w walce z wil- kiem. Za to w stosunku do lisa pies stepowy okazuje się silniejszy, pokonywa go w walce bezpośredniej i zajmuje po nim nory. Powyższy przykład jest po- uczający z tego również względu, że zbliża nas do tych łańcuchowych zależności odżywczych zwierząt walczących z sobą i konkurujących o pokarm, z jakim powszechnie spotykamy się w przyrodzie, i co w za- sadzie tworzy istotną treść gospodarki odżywczej życia zespołowego. Obrona życia Obok potrzeby zdobywania pokarmu potrzeba obrony . przed wrogami naturalnymi jest drugim z podstawo- wych czynników biotycznych zabezpieczających życie osobnika i całej populacji. W skomplikowanych zależ- nościach między roznymi gatunkami stanowisko, jakie każdy z nich zajmuje w gospodarce przyrody, określa się przede wszystkim przez poznanie czym się żywi i komu służy za pożywienie. To ostatnie zagad- nienie wiąże się ściśle ze środkami.: jakie stosuje gatunek wobec wrogów itrapicieli. Naturalni wrogowie gatunków, zarówno zewnętrzni, a więc drapieżniki, jak i wewnętrzni trapiciele, . głó- wnie pasożyty, decydują częstokroć o obecności, wzglę- dnie kontrolują liczebność gatunku zjadanezo : czy napastowanego. [hasła pokrewne: , , ]